Este Cancioneiro es una parte de la gran compilación de cantigas gallego portuguesas que pasó a Italia, donde fue admirada por los humanistas y copiadas de manos italianas a principios del siglo XVI. El Colocci- Brancuti se complementa, por tanto, con el Cancionero de Vaticana y la Tavola Colocciana. Esta compilación fue hecha u ordenada por don Pedro de Portugal, conde de Barcellos y bastardo del rey don Denís. El Colocci-Brancuti se encuentra actualmente en la Biblioteca Nacional de Lisboa, y tiene un total de 335 folios con 1567 composiciones pertenecientes a los tres géneros de cantigas («d’amigo», «d’amor» y «de mal dizer»), precedidas por un tratado de Poética gallegoportugués del siglo XIV. Está escrito con dos grafías: gótica y humanística; y en él hay anotaciones de la propia mano de Angelo Colocci (que vivió entre 1467-1549), que enumeró los folios, puso notas marginales, subsanó lagunas, etc. (Incluso hay una nota latina que nos informa de lo que percibían los copistas).
Este Cancionero fue adquirido por Enrico Molteni (que murió en 1918) y en 1924 fue comprado por la Biblioteca Nacional de Lisboa a Brancuti. Sobre el carácter esencialmente femenino de la lírica galaicoportuguesa, especialmente de las cantigas d’amigo, es interesante un párrafo de la Poética que precede al Cancioneiro: «E, porque algunas cantigas hy ha en que falam eles e elas, outrosy poren he bem de entenderdes se som d’amor, se d’amigo, porque sabede que, se elles falam na primeira cobra elas na outra, he d’amor, porque se move a razón déla, como nos ante dessemos, e, se elas falam na primeira cobra, he outrosy d’amigo, e, se ambos falam en hua cobra, outrosy he segundo qual d’eles fala na cobra primeiro». Aparte de los estudios de Leite de Vasconcellos, de Nunnes y de Rugieri, debemos consignar la siguiente bibliografía: noticia del descubrimiento : Enrico Molteni: II Secondo Canzoniere Portoghese Colocci-Brancuti («Giornale di filología romanza», vol. I, pp. 190-191, Roma, 1878); la edición diplomática parcial de E. Molteni: II Canzoniere Portoghese Colocci-Brancuti (Halle, Max Niemeyer, 1880); la edición total empezada en 1947 en Lisboa por Elza Paxeco Machado y José Pedro Machado, Cancioneiro da Biblioteca Nacional (Antigo Colocci-Brancuti), con comentarios y glosario. Véase, finalmente, la parte dedicada a la literatura galaicoportuguesa, escrita por José Filgueira Valverde, en el I volumen de Historia General de las Literaturas Hispánicas.

